Μελομακάρονα, τα κλασικά

Μελομακάρονα, τα κλασικά

Μια ιστορία αγάπης - μίσους για τα μελομακάρονα, όπου επικράτησε η αγάπη!

Η αγάπη μου για τα μελομακάρονα τα κλασικά, με οδήγησε στο να μην τα φάω για 10 χρόνια.  Το 1971, πέρασα στη αρχιτεκτονική σχολή της Θεσσαλονίκης και εγκαταστάθηκα προσωρινά σε ένα κεντρικό ξενοδοχείο μέχρι να βρω σπίτι και συγκάτοικο. Το δωμάτιό μου ήταν μικρό, εσωτερικό και τα βράδια μετά την σχολή ένιωθα τρομερή μοναξιά και συχνά, απελπισία. Φεύγοντας από την Αθήνα, είχα αφήσει πίσω καλούς φίλους και ένα αγόρι που μου άρεσε πολύ αλλά *φυσικά* δεν τολμούσα να του το πω. Οι μήνες πέρασαν γρήγορα και ήρθαν οι διακοπές των Χριστουγέννων. Έφυγα με μεγάλη χαρά για τις γιορτές στην Αθήνα, όπου με περίμεναν όσοι αγαπούσα.

image

Όμως οι διακοπές τελείωσαν και σύντομα ξαναβρέθηκα ολομόναχη στο θλιβερό τρένο της επιστροφής. Η νονά η Μαριάνθη, μου είχε δώσει ένα κουτί μελομακάρονα κλασικά -την σπεσιαλιτέ της- μελωμένα και πασπαλισμένα με μπόλικο καρυδάκι.
Μέσα στο βαγόνι λοιπόν, έβγαλα -διστακτικά στην αρχή- ένα μελομακάρονο και άρχισα να το μασουλάω. Τόσο παρηγορητικό ήταν που, ευθύς αμέσως, έφαγα κι άλλο ένα κι έπειτα ένα ακόμα και δε σταμάτησα ποτέ. Φτάνοντας στην Θεσσαλονίκη, είχα φάει όλα τα μελομακάρονα! Μπορείτε να καταλάβετε τί συνέβη μετά και δε θα το περιγράψω. Μαύρη νύχτα πέρασα στο μικρό μου δωμάτιο! Από τότε και για περίπου δέκα χρόνια μετά, μόνο η λέξη μελομακάρονα μου προκαλούσε ναυτία και πανικό.

‘Ωσπου απέκτησα το πρώτο μου παιδί. Και στα πρώτα του Χριστούγεννα είπα να φτιάξω μελομακάρονα -έτσι- για το έθιμο. Τα έπλασα μικρούτσικα, σα μπουκίτσες, τα έψησα χρυσά-χρυσά και τα σιρόπιασα καυτά, όπως ήταν. Μύρισε όλο το σπίτι κανέλα, μέλι, πορτοκάλι. Και τί περίεργο! Ούτε ναυτία, ούτε πανικός, ούτε στεναχώριες. Μόνο μια λαχτάρα. Δάγκωσα ένα και όλη η γλύκα του κόσμου ήταν σε αυτή τη μπουκιά. 10 χρόνια μετά, είχα ξεπεράσει το ψυχικό μου τραύμα και από τότε μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει χρονιά που να μην ψήσω τα αγαπημένα μου κλασικά μελομακάρονα.

image

Μελομακάρονα κλασικά

  • Χρόνος προετοιμασίας: 30 λεπτά
  • Χρόνος μαγειρέματος: 25-30 λεπτά
  • Σκεύος: ταψί φούρνου

Υλικά για τα μελομακάρονα

  • 240 ml ελαιόλαδο
  • 240 ml σπορέλαιο
  • χυμός από 2 πορτοκάλια
  • ξύσμα από 1 πορτοκάλι
  • 150 γρ. ζάχαρη
  • 1 κ.γ. κανέλα
  • 120 ml κονιάκ
  • 1 κ.γ. μπέικιν πάουντερ
  • 1/2 κ.γ. μαγειρική σόδα
  • 1 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις

Υλικά για το σιρόπι

  • 700 ml νερό
  • 500 γρ. ζάχαρη
  • 500 γρ. μέλι
  • 1 ξύλο κανέλας
  • 1 φλούδα πορτοκαλιού

Άλλα υλικά

  • 2-3 κ.σ. μέλι
  • 250 γρ. ξηροί καρποί (όπως καρύδια, φυστίκια Αιγίνης, μακαντέμια κλπ), κοπανισμένοι
image

Εκτέλεση

1) Ξεκινάμε με το σιρόπι. Βάζουμε σε μια κατσαρόλα το νερό, τη ζάχαρη, το μέλι, το ξύλο κανέλας και τη φλούδα πορτοκαλιού. Βράζουμε για 5-7 λεπτά, αποσύρουμε από τη φωτιά και αφήνουμε να κρυώσει.

2) Βάζουμε σε μεγάλο μπολ το ελαιόλαδο, το σπορέλαιο, το χυμό πορτοκαλιού, το ξύσμα, τη ζάχαρη, την κανέλα, το κονιάκ, το μπέικιν πάουντερ και τη μαγειρική σόδα. Ανακατεύουμε μέχρι να ομογενοποιηθεί το μείγμα.

3) Προσθέτουμε το αλεύρι σταδιακά και συνεχίζουμε το ανακάτεμα ώστε να ενσωματωθεί το αλεύρι. Σε αυτό το σημείο μπορούμε να ανακατέψουμε τα υλικά με τα χέρια μας, αλλά προσέχουμε να μην παραζυμώσουμε το μείγμα.

4) Πλάθουμε μικρά μελομακάρονα και τα τοποθετούμε σε ταψί περασμένο με λαδόκολλα. Τα χαράζουμε με πιρούνι.

5) Τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 170oC, για 25-30 λεπτά, ή μέχρι να χρυσίσουν.

6) Όσο είναι ακόμα ζεστά τα περνάμε ανά δόσεις για 2-3 λεπτά από το κρύο σιρόπι (κι απ’ τις 2 μεριές) και τα ακουμπάμε σε πιατέλα.

7) Εάν θέλουμε τα περιχύνουμε με λίγο μέλι και τα πασπαλίζουμε με τους κοπανισμένους ξηρούς καρπούς.

image

#LoveOnly,
Madame Ginger

Θέλουμε την γνώμη σας!

Διαβάστε επίσης