Τα τελευταία χρόνια έγιναν «της μόδας» οι πεζόδρομοι στο Ηράκλειο. Γέμισαν τραπεζάκια και καρεκλάκια και ρακάδικα, και καλοντυμένα κορίτσια κι αγόρια που κάνουν την απαραίτητη πασαρέλα τους. Πήρε ζωή το κέντρο μα κάπου νιώσαμε ότι κάτι μας λείπει. Μια αυλή. Μια αυλή ανθισμένη, μια αυλή δροσερή, μια αυλή «ζεστή» και παρεΐστικη.
Και τότε ήρθε η Γωγώ, εικοσιεπτά χρόνια αφότου είχε κλείσει το «Βουρβουλάδικο» να το ξανανοίξει, να ξαναμαζέψει τις παλιές παρέες, να συστηθεί στις καινούργιες.
«Το άνοιξα μετά από 27 χρόνια και ήταν λες και περίμενε ο κόσμος απέξω!» μας λέει.
Συγκινημένη διηγείται ότι ο πρώτος της πελάτης από την εποχή που πρωτο-παρέλαβε το μαγαζί από τον πατέρα της, ήρθε να ξανακάνει ποδαρικό στο νέο… παλιό μαγαζί.
Η ιστορική ταβέρνα του Βουρβούλη (παρατσούκλι του πατέρα της Γωγώς Μαραυγάκη) από την οποία είχαν περάσει άλλοτε από τα μπαλέτα Μπολσόι μέχρι τον Χατζιδάκι και τη Μερσέντες Σόσα, ξανάνοιξε λοιπόν στην εξίσου ιστορική συνοικία του Λάκκου και γράφει νέα ιστορία πάνω στις περγαμηνές της παλιάς.
Εδώ θα γευτείς υπέροχα πιάτα που αλλάζουν ακολουθώντας την εποχικότητα. Το καλοκαίρι μοσχοβολά η στραπατσάδα με το θυμάρι, το χειμώνα θα απολαύσεις σταμναγκάθι με ταλαγάνι. Όλα βασίζονται στην παράδοση και στα αγνά υλικά, αλλά η Γωγώ, μαζί με τους συνεργάτες της στην κουζίνα, τον σεφ Αντώνη Τζαγκαράκη και τον μάγειρα Γιάννη Τοράκη, πειραματίζονται συνεχώς μέχρι να βγάλουν το τέλειο πιάτο.
Το μενού αλλάζει συχνά για να μη βαριούνται ούτε και οι ίδιοι, τα πιάτα εξελίσσονται με νέες πινελιές. Υπάρχουν όμως και οι σταθερές αξίες όπως το κότσι ή το καπρικό που ψήνεται με τα λεμονόφυλλα από τη λεμονιά της αυλής, η ψητή φέτα σε χωριάτικο φύλλο με λιαστή ντομάτα και χαρουπόμελο, η πατάτα που έχει ψηθεί ολόκληρη με δεξιοτεχνικές χαρακιές, αρωματισμένη με βότανα της Κρήτης ή σερβιρισμένη με καραμελωμένα κρεμμύδια και τραγανό μπέικον (εξωτερικά τραγανή, εσωτερικά μελωμένη, αριστούργημα!). Το χειμώνα δε, οι ψυχές μας -και τα στομάχια μας- ζεσταίνονται με το θρυλικό γαμοπίλαφο της Γωγώς.
Το Βουρβουλάδικο με το άνοιγμα του έγινε αστραπιαία στέκι, γι’αυτό τα τραπέζια είναι δυσεύρετα. Είναι η ατμόσφαιρα, είναι το φαγητό, είναι οι καλές τιμές. Και κυρίως, είναι το χειροποίητο παστέλι που φτιάχνει κάθε μέρα η Γωγώ και συνοδεύει το παγωτό – κέρασμα στο τέλος και ενίοτε τρυπώνει στις σαλάτες. Και μόνο για αυτό το συγκλονιστικό παστέλι αξίζει να διεκδικήσεις μια θέση στην αυλή!
#LoveOnly,
Madame Ginger
One of our favourite restaurants in Heraklion! I had a table here for 25 of our friends earlier this year and Gogo and her team gave us a wonderful evening. We had live music and everybody danced! Highly recommended, but be sure to reserve you table as it’s very popular!
Εκτός από εξαιρετικός άνθρωπος η Γωγώ, ξέρει πώς να κρατάει το γαστριμαργικό ενδιαφέρον των επισκεπτών της σε πλήρη διέγερση! Η κόρη της είναι το δεξί της χέρι και τα καταφέρνει θαυμάσια. Αν θέλετε εξαίσια γεύση, μοναδικούς μεζέδες και άψογο σέρβις, μόλις ανακαλύψατε ένα μοναδικό μέρος!! Η κράτηση είναι στα συν!
Καλημέρα. Πήγαμε εχτές το βράδυ και φάγαμε για ακόμα μία φορά εξαιρετικά. Η Γωγώ είναι φανταστικός άνθρωπος, τα φαγητά πεντανόστιμα, ποιοτικά και σε πολύ καλές τιμές και το περιβάλλον υπέροχο. Μακάρι όλοι οι επαγγελματίες να είχαν το ήθος αυτής της γυναίκας. Σας ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο, Μαριλού.
Η ιστορία αλλά και η παράδοση του Βουρβουλάδικου είναι μεγάλο πράγμα!Για ένα ολόκληρο κόσμο του Ηρακλείου,για την πρώτη μεταπολεμική γενιά αλλά και για την δική μου που ακολούθησε! Αλλά είναι και η Γωγώ στην μέση που όλα τα πολλαπλασιάζει!
Το να τρώς ειναι μια ανάγκη.
Να τρώς όμως απολαμβάνοντας
την εξαιρετικότητα των διαλεκτών
γεύσεων,στης Γωγώς,είναι μία Τέχνη.
Λεωνίδας Γ.
Το φαγητό είναι μια ανάγκη.
Να τρώς όμως απολαμβάνοντας
την εξαιρετικότητα των διαλεκτών
γεύσεων,στης Γωγώς,είναι μία Τέχνη.
Λεωνίδας